#LaatZeBlijven Kerkklokken luiden voor 420 gewortelde kinderen in Nederland

420 gewortelde kinderen in Nederland

Op woensdag 29 april 2026 van 16:20 tot 16:25 luiden meer dan 700 klokken door heel Nederland voor gewortelde kinderen die in onzekerheid leven over hun toekomst in Nederland, daarmee is het oorspronkelijke doel van 420 klokken – één klok voor ieder geworteld kind in Nederland – ruim overstegen.

Met de landelijke actie vragen de deelnemende kerken aandacht voor kinderen die in Nederland zijn opgegroeid, hier naar school gaan en geworteld zijn in de samenleving, maar ondanks jarenlang verblijf nog altijd te maken hebben met onzekerheid over hun verblijfsstatus. Aan de landelijke overheid wordt om een structurele en rechtvaardige oplossing gevraagd voor alle gewortelde kinderen die slachtoffer zijn geworden van jarenlange trage procedures. Het argument dat procedures sneller moeten is inmiddels deels ondervangen door het Europese migratiepact, dat inmiddels door de Tweede Kamer is aangenomen en moet leiden tot snellere procedures in de toekomst. Met het klokkenluiden wordt letterlijk en figuurlijk de stem van deze kinderen versterkt. Waar hun stem in het publieke en politieke debat vaak te zacht blijft om gehoord te worden, kunnen kerken die stem helpen dragen door op hetzelfde moment hun klokken te luiden. De organisatie: “Kinderen die hier geworteld zijn, verdienen het om gezien en gehoord te worden. Met deze actie geven kerken in heel Nederland een krachtig en hoorbaar signaal van medemenselijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit.” De symboliek van het tijdstip is bewust gekozen: 16:20 uur (‘twintig over vier’) verwijst naar de 420 gewortelde kinderen voor wie aandacht wordt gevraagd. Met deze actie willen de initiatiefnemers laten zien dat de samenleving niet stil blijft, zolang kinderen die hier thuis zijn in onzekerheid leven.

Links:
Heel Nederland luidt de klok voor gewortelde kinderen!

Meer dan 800 kerken luidden klokken voor de Babayants in Kampen

European State of the Climate 2025 – publication

European State of the Climate 2025

The European State of the Climate (ESOTC) 2025 report, compiled by the Copernicus Climate Change Service (C3S) at ECMWF, and the World Meteorological Organization (WMO) provides descriptions and analyses of climate conditions in Europe in 2025, covering variables from across the Earth system, key events and their impacts, and a discussion of climate policy and action with a focus on biodiversity.

Globally, 2025 was the third-warmest year on record (based on ERA5 and six other datasets). The current level of global warming is  estimated to be around 1.4°C above the pre-industrial level. If warming continues at the present rate, the Paris Agreement’s limit of 1.5°C for long-term global warming could be reached by the end of this decade, more than a decade sooner than predicted when the Agreement was signed. In Europe, the impacts of climate change are clear. Since the 1980s, Europe has been warming twice as fast as the global average, making it the fastest-warming continent. Heatwaves are becoming more frequent and severe, while extreme rainfall is leading to catastrophic floods. Glaciers continue to melt. Climate change is also affecting biodiversity, which is vital for a sustainable future.

Links:
Welcome to the European State of the Climate (ESOTC) 2025 report

Hittegolven van de Middellandse zee tot aan het noordpoolgebied: het Europa van 2025 in vogelvlucht

Brandweer slaat alarm na natuurbrand bij ’t Harde: risico op onbeheersbare branden groeit

Eerste Molukse KNIL militairen komen aan in Amsterdam (1951) – herdenking 2026

Republiek der Zuid-Molukken

Op 29 april 1951, in 2026 75 jaar geleden, legde in Amsterdam het schip de “New Australia” aan met aan boord een groep Molukse militairen van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) de Molukse mannen met hun gezinnen zouden hier eigenlijk maar een paar maanden blijven, terwijl Nederland zich zou inzetten voor een onafhankelijke Molukse staat.

De Molukkers zijn een MelanesischeAustronesische bevolkingsgroep die de oorspronkelijke bevolking uitmaken van de eilandenreeks de Molukken, die sinds 1950 onderdeel is van Indonesië. Na de beëindiging van het Nederlandse bestuur over Nederlands-Indië zijn veel Zuid-Molukkers die beroepssoldaat waren in het KNIL door de Nederlandse overheid naar Nederland gebracht. Een deel van hen woont bij elkaar in Molukse wijken. Na de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog wilde het koloniale Nederland de oude koloniale situatie herstellen. De inheemse Indonesiërs kwamen daartegen echter in opstand en onder leiding van Soekarno brak tussen 1945 en 1949 een onafhankelijkheidsstrijd uit. Het heropgerichte KNIL kreeg van de Nederlandse overheid de opdracht de orde te handhaven en de vrijheidsstrijders te ontwapenen. Molukse beroepsmilitairen vormden een belangrijk deel van dit leger. Hierdoor werd de Molukse bevolkingsgroep door de Nederlanders beschouwd als bondgenoten en vice versa. Nadat de regering van Nederland internationaal, met name van de Verenigde Staten, geen steun kreeg bij haar pogingen de kolonie te behouden, moest zij in december 1949 de soevereiniteit aan Indonesië overdragen. Dat was aan de Verenigde Staten van Indonesië, zoals tijdens de rondetafelconferentie van de dekolonisatieonderhandelingen was afgesproken. Toen al in januari 1950 de federatieve structuur van Indonesië werd ontmanteld, werd op de Molukken de onafhankelijke Republiek der Zuid-Molukken (Republik Maluku Selatan ofwel RMS) uitgeroepen.

Een groep Molukse KNIL-militairen die, buiten de Molukken, in afwachting waren van hun afvloeiing steunde de RMS-proclamatie. Nederland erkende de RMS niet en wilde de Molukse militairen daar ook niet naartoe brengen. Omdat een patstelling ontstond in de demobilisatie van deze groep Molukkers, werd zij in 1951 naar Nederland overgebracht. Op dwingend advies van de RMS-delegatie in Nederland kozen de soldaten zelf vrijwillig voor de, in hun ogen enige reële mogelijkheid van een tijdelijke overkomst naar Nederland. In tegenstelling met wat vaak wordt beweerd, was van een dienstbevel om in te schepen dus geen sprake. De Molukse militairen en hun gezinnen, in totaal ongeveer 12.500 personen, zouden slechts tijdelijk blijven. De Molukkers werden lange tijd gehuisvest in kampen in Nederland, waaronder het voormalig kamp Westerbork. De in Nederland verblijvende Molukkers vroegen herhaaldelijk aandacht voor hun claim op een vrije republiek. In de jaren zeventig escaleerde dit steeds meer. Methoden om aandacht voor deze zaak te vragen, waren de bezetting van de Indonesische ambassade in Wassenaar, de gijzeling van het personeel in het Indonesisch consulaat in Amsterdam, en de gewelddadige gijzelingsacties bij De Punt en Wijster, waarbij gijzelaars en de treinkapers de dood vonden, en voorts de gijzeling in het provinciehuis te Assen en de gijzeling in de lagere school te Bovensmilde.

Links:
75 jaar geleden kwamen eerste Molukkers aan: “Ik mis mijn vader nog elke dag”

Burgemeester Halsema roept regering op tot excuses aan Molukse gemeenschap

Documentaire: Belofte maakt schuld – Erasmus Universiteit

Nationaal Archief met passagierslijsten en informatie

Westkapelle 1956 – Begin van Moluks verzet – op Andere Tijden

Molukse gijzeling in Assen – op Andere Tijden

Landelijk Moluks Monument

2026-04-28, Lief dagboek

Dinsdag; Wat eten we vandaag?; Wet betaalbare huur; Wij willen parttime aan de slag!; Gedenkdag voor Arbeidsslachtoffers / Dag voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk; Media Freedom Report.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is dagboek.png

Wat eten we vandaag?:

Klik op afbeelding voor origineel

Knipselkrant:



Agenda:

Weer:

Links:
In de geschiedenis

#IWMD26 Workers’ Memorial Day / World Day for Safety and Health at Work / Gedenkdag voor Arbeidsslachtoffers / Dag voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk 2026

Gedenkdag voor Arbeidsslachtoffers / Dag voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk

World Day for Safety and Health at Work is a UN international day that is celebrated every April 28, it is concerned about safe work and awareness of the dimensions and consequences of work-related accidents and diseases; to place occupational safety and health (OSH) on the international and national agendas; and to provide support to the national efforts for the improvement of national OSH systems and programmes in line with relevant international labor standards.

It coincides with Workers’ Memorial Day and the Canadian National Day of Mourning. World Day for Safety and Health at Work was first celebrated by the International Labour Organization in 2003. Workers’ Memorial Day (IWMD), also known as International Workers’ Memorial Day or International Commemoration Day for Dead and Injured, takes place annually around the world on April 28, an international day of remembrance and action for workers killed, disabled, injured, or made unwell by their work. IWMD is an opportunity to highlight the preventable nature of most workplace incidents and ill health and to promote campaigns and union organization in the fight for improvements in workplace safety. The slogan for the day is Remember the dead – Fight for the living. Although April 28 is used as the focal point for remembrance and a day of international solidarity, campaigning and other related activities continue throughout the year right around the world. Main IWMD 2026 theme: Mental health and Psychosocial Risks.

Links:
World Day for Safety and Health at Work

World Day for Safety and Health at Work 28 April

28 April

World Tapir Day / Wereld Tapir Dag 2026

By 蕭漫 – Own work based onBernard DUPONT from FRANCEDavid SifryGreg Goebel from Loveland CO, USARufus46, CC BY-SA 4.0
By 蕭漫 – Own work based on Bernard DUPONT from FRANCE David Sifry Greg Goebel from Loveland CO, USARufus46, CC BY-SA 4.0

World Tapir Day is celebrated on 27 April each year and exists to raise awareness about the species of tapir that inhabit Central and South America and Southeast Asia and to raise funds to purchase land to protect it from human encroachment.

Tapirs are large herbivorous mammals that inhabit jungle and forest regions of South America, Central America, and Southeast Asia. As large herbivores, tapirs are invariably the first species affected by human encroachment into their territory, and amongst the last to return to regrowth forest. They require substantial tracts of undisturbed land to maintain a genetically-diverse population. Tapirs inhabit jungles, grasslands, swamps and cloud forests, yet each is threatened by human activity – be that mining, palm oil plantations, roads or settlements. They form an important part of the ecosystem as seed dispersers, and form one of the oldest surviving genera in the animal kingdom. Despite their size, history and ecological importance, tapirs remain one of the least recognised species of animals. In comparison with other animals, tapirs feature little in the collective consciousness and are frequently misidentified by zoo visitors. Even in their home ranges, tapirs receive little attention, with exotic species featuring more prominently in zoos, children’s books and the media. The plight of tapirs is symbolic for the wider threat to their habitats specifically, and the world’s ecology in general. The decline of tapir populations is indicative of the general health of their ranges; their disappearance from their home ranges often marks a point of ‘no return’ for the natural environment. The destruction of forests into small, isolated enclaves and the encroachment of human activity into pristine forests affects all native species. However, as the largest – yet perhaps the quietest – of animals in their ranges, tapirs disappear without trace with countless other species. All tapirs are endangered species. Saving tapirs helps to save the rainforest. Saving rainforests helps to save the planet and prevent climate change.

Links:
World Tapir Day

World Tapir Day: Discovering earth’s prehistoric wanderers

EGU General Assembly 2026

EGU26

The European Geosciences Union (EGU) is a non-profit international union in the fields of Earthplanetary, and space sciences whose vision is to “realise a sustainable and just future for humanity and for the planet“.

The organisation has headquarters in Munich, Germany. Membership is open to individuals who are professionally engaged in or associated with these fields and related studies, including students, early career scientists and retired seniors. It also organises several topical meetings, as well training events and summer schools, and provides support and funding for numerous education and outreach activities. Its most prominent event is the EGU General Assembly, an annual conference that brings together scientists from all over the world. The meeting’s sessions cover a wide range of topics, including volcanology, planetary exploration, the Earth’s internal structure and atmosphere, climate change, and renewable energies. The EGU has 22 scientific divisions that reflect the interdisciplinary nature of the organisation.

Links:
EGU General Assembly 2026

EGU General Assembly 2026 – Meeting programme and provisional press conferences