In de geschiedenis
Links:
Wikipedia
Links:
Wikipedia

Op woensdag 29 april 2026 van 16:20 tot 16:25 luiden meer dan 700 klokken door heel Nederland voor gewortelde kinderen die in onzekerheid leven over hun toekomst in Nederland, daarmee is het oorspronkelijke doel van 420 klokken – één klok voor ieder geworteld kind in Nederland – ruim overstegen.
Met de landelijke actie vragen de deelnemende kerken aandacht voor kinderen die in Nederland zijn opgegroeid, hier naar school gaan en geworteld zijn in de samenleving, maar ondanks jarenlang verblijf nog altijd te maken hebben met onzekerheid over hun verblijfsstatus. Aan de landelijke overheid wordt om een structurele en rechtvaardige oplossing gevraagd voor alle gewortelde kinderen die slachtoffer zijn geworden van jarenlange trage procedures. Het argument dat procedures sneller moeten is inmiddels deels ondervangen door het Europese migratiepact, dat inmiddels door de Tweede Kamer is aangenomen en moet leiden tot snellere procedures in de toekomst. Met het klokkenluiden wordt letterlijk en figuurlijk de stem van deze kinderen versterkt. Waar hun stem in het publieke en politieke debat vaak te zacht blijft om gehoord te worden, kunnen kerken die stem helpen dragen door op hetzelfde moment hun klokken te luiden. De organisatie: “Kinderen die hier geworteld zijn, verdienen het om gezien en gehoord te worden. Met deze actie geven kerken in heel Nederland een krachtig en hoorbaar signaal van medemenselijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit.” De symboliek van het tijdstip is bewust gekozen: 16:20 uur (‘twintig over vier’) verwijst naar de 420 gewortelde kinderen voor wie aandacht wordt gevraagd. Met deze actie willen de initiatiefnemers laten zien dat de samenleving niet stil blijft, zolang kinderen die hier thuis zijn in onzekerheid leven.
Links:
Heel Nederland luidt de klok voor gewortelde kinderen!
Meer dan 800 kerken luidden klokken voor de Babayants in Kampen

The European State of the Climate (ESOTC) 2025 report, compiled by the Copernicus Climate Change Service (C3S) at ECMWF, and the World Meteorological Organization (WMO) provides descriptions and analyses of climate conditions in Europe in 2025, covering variables from across the Earth system, key events and their impacts, and a discussion of climate policy and action with a focus on biodiversity.
Globally, 2025 was the third-warmest year on record (based on ERA5 and six other datasets). The current level of global warming is estimated to be around 1.4°C above the pre-industrial level. If warming continues at the present rate, the Paris Agreement’s limit of 1.5°C for long-term global warming could be reached by the end of this decade, more than a decade sooner than predicted when the Agreement was signed. In Europe, the impacts of climate change are clear. Since the 1980s, Europe has been warming twice as fast as the global average, making it the fastest-warming continent. Heatwaves are becoming more frequent and severe, while extreme rainfall is leading to catastrophic floods. Glaciers continue to melt. Climate change is also affecting biodiversity, which is vital for a sustainable future.
Links:
Welcome to the European State of the Climate (ESOTC) 2025 report
Hittegolven van de Middellandse zee tot aan het noordpoolgebied: het Europa van 2025 in vogelvlucht
Brandweer slaat alarm na natuurbrand bij ’t Harde: risico op onbeheersbare branden groeit
![]()
Op 29 april 1951, in 2026 75 jaar geleden, legde in Amsterdam het schip de “New Australia” aan met aan boord een groep Molukse militairen van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) de Molukse mannen met hun gezinnen zouden hier eigenlijk maar een paar maanden blijven, terwijl Nederland zich zou inzetten voor een onafhankelijke Molukse staat.
De Molukkers zijn een Melanesische–Austronesische bevolkingsgroep die de oorspronkelijke bevolking uitmaken van de eilandenreeks de Molukken, die sinds 1950 onderdeel is van Indonesië. Na de beëindiging van het Nederlandse bestuur over Nederlands-Indië zijn veel Zuid-Molukkers die beroepssoldaat waren in het KNIL door de Nederlandse overheid naar Nederland gebracht. Een deel van hen woont bij elkaar in Molukse wijken. Na de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog wilde het koloniale Nederland de oude koloniale situatie herstellen. De inheemse Indonesiërs kwamen daartegen echter in opstand en onder leiding van Soekarno brak tussen 1945 en 1949 een onafhankelijkheidsstrijd uit. Het heropgerichte KNIL kreeg van de Nederlandse overheid de opdracht de orde te handhaven en de vrijheidsstrijders te ontwapenen. Molukse beroepsmilitairen vormden een belangrijk deel van dit leger. Hierdoor werd de Molukse bevolkingsgroep door de Nederlanders beschouwd als bondgenoten en vice versa. Nadat de regering van Nederland internationaal, met name van de Verenigde Staten, geen steun kreeg bij haar pogingen de kolonie te behouden, moest zij in december 1949 de soevereiniteit aan Indonesië overdragen. Dat was aan de Verenigde Staten van Indonesië, zoals tijdens de rondetafelconferentie van de dekolonisatieonderhandelingen was afgesproken. Toen al in januari 1950 de federatieve structuur van Indonesië werd ontmanteld, werd op de Molukken de onafhankelijke Republiek der Zuid-Molukken (Republik Maluku Selatan ofwel RMS) uitgeroepen.
Een groep Molukse KNIL-militairen die, buiten de Molukken, in afwachting waren van hun afvloeiing steunde de RMS-proclamatie. Nederland erkende de RMS niet en wilde de Molukse militairen daar ook niet naartoe brengen. Omdat een patstelling ontstond in de demobilisatie van deze groep Molukkers, werd zij in 1951 naar Nederland overgebracht. Op dwingend advies van de RMS-delegatie in Nederland kozen de soldaten zelf vrijwillig voor de, in hun ogen enige reële mogelijkheid van een tijdelijke overkomst naar Nederland. In tegenstelling met wat vaak wordt beweerd, was van een dienstbevel om in te schepen dus geen sprake. De Molukse militairen en hun gezinnen, in totaal ongeveer 12.500 personen, zouden slechts tijdelijk blijven. De Molukkers werden lange tijd gehuisvest in kampen in Nederland, waaronder het voormalig kamp Westerbork. De in Nederland verblijvende Molukkers vroegen herhaaldelijk aandacht voor hun claim op een vrije republiek. In de jaren zeventig escaleerde dit steeds meer. Methoden om aandacht voor deze zaak te vragen, waren de bezetting van de Indonesische ambassade in Wassenaar, de gijzeling van het personeel in het Indonesisch consulaat in Amsterdam, en de gewelddadige gijzelingsacties bij De Punt en Wijster, waarbij gijzelaars en de treinkapers de dood vonden, en voorts de gijzeling in het provinciehuis te Assen en de gijzeling in de lagere school te Bovensmilde.
Links:
75 jaar geleden kwamen eerste Molukkers aan: “Ik mis mijn vader nog elke dag”
Burgemeester Halsema roept regering op tot excuses aan Molukse gemeenschap
Documentaire: Belofte maakt schuld – Erasmus Universiteit
Nationaal Archief met passagierslijsten en informatie
Westkapelle 1956 – Begin van Moluks verzet – op Andere Tijden
Molukse gijzeling in Assen – op Andere Tijden
Dinsdag; Wat eten we vandaag?; Wet betaalbare huur; Wij willen parttime aan de slag!; Gedenkdag voor Arbeidsslachtoffers / Dag voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk; Media Freedom Report.

Wat eten we vandaag?:
Knipselkrant:
Agenda:
Weer:

Links:
In de geschiedenis

World Day for Safety and Health at Work is a UN international day that is celebrated every April 28, it is concerned about safe work and awareness of the dimensions and consequences of work-related accidents and d
It coincides with Workers’ Memorial Day and the Canadian Nation
Links:
Wor
Links:
Wikipedia
Maandag; Wat eten we vandaag?; Militaire dienstplicht; Verdragen van Schengen; Wereld Tapir Dag; Koningsdag / Koningsnacht.

Wat eten we vandaag?:
Knipselkrant:
Agenda:
Weer:

Links:
In de geschiedenis

World Tapir Day is celebrated on 27 April each year and exists to raise awareness about the species of tapir that inhabit Central and South America and Southeast Asia and to raise funds to purchase land to protect it from human encroachment.
Ta
Links:
World Tapir Day
The European Geosciences Union (EGU) is a non-profit international union in the fields of Earth, planetary, and space sciences whose vision is to “realise a sustainable and just future for humanity and for the planet“.
The organisation has headquarters in Munich, Germany. Membership is open to individuals who are professionally engaged in or associated with these fields and related studies, including students, early career scientists and retired seniors. It also organises several topical meetings, as well training events and summer schools, and provides support and funding for numerous education and outreach activities. Its most prominent event is the EGU General Assembly, an annual conference that brings together scientists from all over the world. The meeting’s sessions cover a wide range of topics, including volcanology, planetary exploration, the Earth’s internal structure and atmosphere, climate change, and renewable energies. The EGU has 22 scientific divisions that reflect the interdisciplinary nature of the organisation.
Links:
EGU General Assembly 2026
EGU General Assembly 2026 – Meeting programme and provisional press conferences