World Jellyfish Day / Wereld Kwallendag 2023

For World Jellyfish Day on November 3, dive deep into the world of these mysterious, fascinating animals who have been roaming the ocean for hundreds of millions of years.

Links:
World Jellyfish Day: Jellyfish Thriving in Warm Waters

November 3: World Jellyfish Day

9 Fascinating Facts to Learn for National Jellyfish Day

The jellyfish that never dies – Humans have always been fascinated by the idea of cheating death

#Ogoni9 memorial 2023

The Ogoni Nine were a group of nine activists from the Ogoni region of Nigeria who opposed the operating practices of the Royal Dutch Shell oil corporation.

Their members included outspoken author and playwright Ken Saro-Wiwa, Saturday Dobee, Nordu Eawo, Daniel Gbooko, Paul Levera, Felix Nuate, Baribor Bera, Barinem Kiobel, and John Kpuine (Tripathi, p.189), who were executed by hanging in 1995 by the military dictatorship of General Sani Abacha and buried in Port Harcourt Cemetery. The executions provoked international condemnation and led to the increasing treatment of Nigeria as a pariah state until General Abacha’s mysterious death in 1998. Saro-Wiwa had previously been a critic of the Royal Dutch Shell oil corporation, and had been imprisoned for a year prior to the executions in November 1995. At least two witnesses who testified that Saro-Wiwa was involved in the murders of the Ogoni elders later recanted, stating that they had been bribed with money and offers of jobs with Shell to give false testimony – in the presence of Shell’s lawyer.

Links:
Wiwa family lawsuits against Royal Dutch Shell

The story of the Ogoni

Who killed Ken Saro Wiwa and Ogoni Nine | Gen. Sani Abacha or Shell Nigeria

Eindvonnis in de rechtzaak van vier van de weduwen van de negen in 1995 in Nigeria ter dood veroordeelde mannen ( #Ogoni9 ) tegen vennootschappen uit de Shell-Groep

Het is 25 jaar geleden dat de Ogoni Negen in Nigeria werden opgehangen

PDZ x Jacobin Nederland : Een wereld te winnen

Valt er wel genoeg te kiezen in deze verkiezingen? Een feestelijke lancering van het nulnummer Jacobin NL!

Met de verkiezingen voor de deur proberen politieke partijen ons een beeld voor te spiegelen van de toekomst van onze samenleving. Gezien de crisissen waar we ons in bevinden, is het duidelijk dat er iets moet veranderen, maar hoe kunnen we die verandering bewerkstelligen? Valt er in de Nederlandse politiek wel voldoende te kiezen, of moet de toekomst van onderop gewonnen worden? Een avond georganiseerd in samenwerking met het nieuwe tijdschrift Jacobin Nederland, een plek voor linkse ideeënstrijd en kapitaalkritische journalistiek. Tijdens de feestelijke lancering van het dubbeldikke nulnummer van Jacobin Nederland wordt de wereld zoals die mogelijk geacht wordt verkend in gesprek met activisten, politici en wetenschappers.

Links:
PDZ x Jacobin Nederland : Een wereld te winnen

Agenda – Deze verkiezingen zijn van ons

Deze verkiezingen zijn van ons

Verkiezingscampagnes duren ongeveer drie weken, en aan het einde wint Mark Rutte.

Zo is het de afgelopen 13 jaar geweest (deze wijsheid is geleend van oud-voetballer Gary Lineker en toegepast op de Nederlandse politiek). Maar hoe dan ook komt daar dit jaar verandering in. Genoeg betaalbare huizen, een eerlijke overheid, de klimaatcrisis beteugelen, een einde aan inkomensongelijkheid, toegankelijke zorg voor iedereen en een menselijke behandeling van vluchtelingen. Onmogelijk? Absoluut niet. Deze verkiezingen zijn van ons, als we samen in actie komen. De meerderheid van Nederland vindt dat het socialer, groener en rechtvaardiger moet. Zij denken niet alleen aan hun eigen belang, maar ook aan dat van anderen. Toch geeft de politiek van de afgelopen 13 jaar een totaal ander beeld. We zien politici die vooral met zichzelf bezig zijn, in plaats van met echte problemen. Ondertussen brokkelt het vertrouwen in de overheid af en nemen complottheorieën, haat en wij-zij denken toe.

Nu staan we op een kruispunt. De politiek moet en kán weer van ons worden. We zijn een steeds groter groeiende beweging van mensen die verandering opeisen. Die willen dat de politiek er is voor iedereen, in plaats van voor zichzelf. Met deze verkiezingen kan het tij worden gekeerd. Je bent nodig: of je nu houdt van politieke discussies of juist niet, een activist bent of onderdeel van de stille meerderheid, je al 30 jaar mag stemmen of dit je eerste verkiezingen zijn. Stemmen alleen is deze verkiezingen niet genoeg. We voeren een strijd met het egoïsme, de berusting en het cynisme. Je bent nodig om iedereen die je een verstandige stem toevertrouwt naar de stembus te krijgen. Samen wordt een grote groep mensen gemobiliseerd die op 22 november 2023 stemt voor een duurzame, eerlijke, rechtvaardige en inclusieve toekomst.

Je hebt vast een vriend die twijfelt tussen partijen, een (klein)kind voor wie dit de eerste verkiezingen zijn, een collega die nooit stemt of een (groot)ouder die zich zorgen maakt over jouw toekomst. De komende drie weken gaan we jou helpen om hen naar de stembus te krijgen, omdat jij zo de goede zaak helpt. Dit is niet per se een stemadvies, maar een oproep om de verkiezingen van ons te maken. Wij allen, die vinden dat het klimaat niet kan wachten, jongeren een huis moeten hebben en de armoede en ongelijkheid de wereld uit moeten.

Links:
Deze verkiezingen zijn van ons

PDZ x Jacobin Nederland : Een wereld te winnen

Het Klimaat & Energie Verkiezingsdebat (TV webcast)

Negen politici met elkaar in gesprek over een duurzame toekomst.

Het is erop of eronder voor het klimaat de komende jaren, het staat vast dat een nieuw kabinet maatregelen moet treffen om Nederland te verduurzamen en klaar te maken voor te toekomst. Maar hoe? Onder leiding van debatleider Rogier Elshout gaan politici met elkaar in gesprek over de verantwoordelijkheid van de overheid, de rol van het bedrijfsleven en gedragsverandering. Per onderwerp schuiven steeds 3 partijen aan om een inhoudelijk en constructief gesprek te voeren over wat nodig is. En om te voorkomen dat het een debat vol one-liners wordt, schuift er ook een wetenschappelijk panel aan om de haalbaarheid en de geloofwaardigheid van de gemaakte claims te testen.

Met Sandra Beckerman (SP #2), Derk Boswijk (CDA #3), Silvio Erkens (VVD #11), Pieter Grinwis (ChristenUnie #2), Tjeerd de Groot (D66 #11), Ines Kostić (PvdD #2), Suzanne Kröger (GL/PvdA #7), Cor Pierik (BBB #6) en Wytske Postma (NSC #11, onder voorbehoud).

Links:
Het Klimaat & Energie Verkiezingsdebat

E-mailactie : Eis strengere straffen tegen misleiding

Laat voedselbedrijven via hoge boetes ‘meebetalen’ aan de miljarden euro’s die we kwijt zijn aan misleiding.

Een gemiddeld huishouden in Nederland is jaarlijks haast 2.000 euro kwijt aan voedingsmiddelen die wettelijk misleidend zijn, voor alle huishoudens samen is dat bij benadering 8,7 miljard euro. Misleiding wordt dus niet gepleegd door een paar marketing-cowboys die het niet zo nauw nemen met de wet. Het zijn niet een handjevol voedselproducenten die de etiketteringsregels niet helemaal snappen.  Misleiding is een groot en structureel probleem dat zelfs neigt naar oplichting! Hoe kan het dat we nog altijd zoveel voedselproducten in de schappen tegenkomen die ons wettelijk gezien misleiden? Dat komt omdat de pakkans voor overtreders klein is en de straffen te licht. Voedselproducenten hebben zoveel kansen in het proces om niet te misleiden, maar er wordt ze geen strobreed in de weg gelegd. Dit is niet per ongeluk: dit is structureel gedrag dat meestal opzettelijk wordt gedaan door de marketingafdelingen om maar zoveel mogelijk te verkopen. De vertaling van alle wetten en regels komt neer op het ‘helpen’ van bedrijven in plaats van een harde ‘nee’. Zo krijgen bedrijven bij een eerste overtreding eerst een schriftelijke waarschuwing in plaats van direct een boete. Er wordt zelfs ‘nalevingshulp’ aan ze geboden door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit die tegen misleiding moet optreden. Dat is de omgekeerde wereld!

Er is naast misleiding volgens de wet ook nog een heel groot deel van alle misleiding dat nu nog als ‘gevoelsmatige misleiding’ is te bestempelen. Voedselfabrikanten kunnen hier nog altijd mee weg komen. Het is immers misleiding die onder andere door zelfregulering en het ontbreken van duidelijke wettelijke afspraken in stand wordt gehouden. Van gevoelsmatige misleiding zouden heel veel consumenten graag willen dat dit wettelijke misleiding wordt. Er is werk aan de winkel. Denk aan: krimpflatie wettelijk reguleren, lok-ingrediënten verbieden, de reclamecode voor voedingsmiddelen vervangen door een wet, ongereguleerde temen als ‘vers’, ‘natuurlijk’, ‘lokaal’, ’traditioneel’ en ‘ambachtelijk’ streng reguleren. Consumenten zijn lang genoeg de dupe geweest van sluwe marketingpraktijken. Eis daarom met foodwatch dat de Nederlandse overheid misleiding echt strafbaar stelt, om zo een einde te maken aan misleidende voedselverpakkingen. De pakkans en de strafmaat moeten omhoog. Misleiding moet strafbaar worden gesteld met direct hoge boetes. Bedrijven denken dan wel tien keer na. Als consumenten voedselfabrikanten ieder jaar ‘spekken’ met al die miljarden euro’s, dan wordt het hoog tijd dat ze gaan meebetalen aan dit economische verlies.

Links:
Eis strengere straffen tegen misleiding

Strengere straffen nodig tegen misleidende voedingsmiddelen

Veel misleidende claims bij eiwitrijke producten – publicatie

Adaptation Gap Report 2023 – publication

In 2023, temperature records toppled, while storms, floods, droughts and heatwaves caused devastation. ‘UNEP’s Adaptation Gap Report 2023: Underfinanced. Underprepared – Inadequate investment and planning on climate adaptation leaves world exposed’ finds that progress on climate adaptation is slowing when it should be accelerating to catch up with these rising climate change impacts.

The report – which looks at progress in planning, financing and implementing adaptation actions – finds that the adaptation finance needs of developing countries are 10-18 times as big as international public finance flows. This is over 50 per cent higher than the previous range estimate. The modelled costs of adaptation in developing countries are estimated at US$215 billion per year this decade. The adaptation finance needed to implement domestic adaptation priorities is estimated at US$387 billion per year. Despite these needs, public multilateral and bilateral adaptation finance flows to developing countries declined by 15 per cent to US$21 billion in 2021. As a result of the growing adaptation finance needs and faltering flows, the current adaptation finance gap is now estimated at US$194-366 billion per year. At the same time, adaptation planning and implementation appear to be plateauing. This failure to adapt has massive implications for losses and damages, particularly for the most vulnerable. This report identifies seven ways to increase financing, including through domestic expenditure and international and private sector finance. Additional avenues include remittances, increasing and tailoring finance to Small and Medium Enterprises and a reform of the global financial architecture. The new Loss and Damage fund will also need to move towards more innovative financing mechanisms to reach the necessary scale of investment.

Links:
Adaptation Gap Report 2023

VN: honderden miljarden extra nodig voor aanpassingen aan veranderend klimaat

Central African Republic Civil War / Burgeroorlog in de Centraal-Afrikaanse Republiek

The Central African Republic Civil War is an ongoing civil war in the Central African Republic (CAR) involving the government, rebels from the Séléka coalition, and anti-balaka militias.

In the preceding Central African Republic Bush War (2004–2007), the government of President François Bozizé fought with rebels until a peace agreement in 2007. The current conflict arose when a new coalition of varied rebel groups, known as Séléka, accused the government of failing to abide by the peace agreements, captured many towns in 2012 and seized the capital in 2013. Bozizé fled the country, and the rebel leader Michel Djotodia declared himself president. Renewed fighting began between Séléka and militias opposed to them called anti-balaka. In September 2013, President Djotodia disbanded the Séléka coalition, which had lost its unity after taking power, and resigned in 2014. He was replaced by Catherine Samba-Panza, but the conflict continued.

In July 2014, ex-Séléka factions and anti-balaka representatives signed a ceasefire agreement. By the end of 2014, the country was de facto partitioned with the anti-Balaka controlling the south and west, from which most Muslims had evacuated, and ex-Seleka groups controlling the north and east. Faustin-Archange Touadéra who was elected President in 2016 ran and won the 2020 election that triggered the main rebel factions to form an alliance opposed to the election called the Coalition of Patriots for Change, which was allegedly supported by former President Bozize. Peacekeeping largely transitioned from the ECCAS led MICOPAX to the African Union led MISCA to the United Nations led MINUSCA while the French peacekeeping mission was known as Operation Sangaris.

Much of the tension is over religious identity between Muslim Séléka fighters and Christian anti-balaka and ethnic differences among ex-Séléka factions and historical antagonism between agriculturalists, who largely comprise anti-balaka, and nomadic groups, who constitute most Séléka fighters. Other contributing factors include the struggle for control of diamonds and other resources in the resource rich country and for influence among regional powers such as Chad, Sudan and Rwanda and international powers such as France and Russia. More than 1.1 million people have fled their homes in a country of about 5 million people, the highest ever recorded in the country.

Links:
Burgeroorlog in de Centraal-Afrikaanse Republiek

Central African Republic: Abuses by Russia-Linked Forces

Waarom we de Centraal-Afrikaanse Republiek niet mogen vergeten