De Maan schuift dan vanaf de Aarde gezien precies voor de Zon langs. Het punt met maximale totaliteit ligt op zee vlak voor de westkust van IJsland dicht bij het plaatsje Patreksfjörður en duurt 2 minuten en 18 seconden. Bij helder weer zal vanuit Nederland en België de hele gedeeltelijke zonsverduistering zichtbaar zijn. Daar zien we de eclips als een hap die in eerste instantie uit de rechterkant van de Zon wordt genomen en steeds groter wordt. Halverwege de verduistering bevindt die hap zich aan de onderkant, en tegen het einde van de eclips verdwijnt deze aan de linkerkant van de Zon, de verduistering duurt 1,8 uur. Tijdens het maximum van de eclips, om 20:11 uur, zal 90% van de diameter van de Zon, ofwel 88% van haar oppervlakte, bedekt zijn. De Zon staat op dat moment 8° boven de westnoordwestelijke horizon en het maximum van de eclips is in onze streken redelijk goed zichtbaar. Aangezien de Maan ten zuiden langs de Zon trekt, wordt de verduistering groter naarmate je je zuidelijker bevindt. Zie de lokale gegevens voor een aantal plaatsen in de Benelux. Een bedekking van 88% is niet voldoende om het donker te maken in onze streken, maar meer dan genoeg om te worden opgemerkt met het blote oog (zonder vergroting, maar met bescherming). Daarnaast heeft de reductie aan zonlicht invloed op bijvoorbeeld de energieopwekking door zonnepanelen. Elders is deze eclips te zien als een totale zonsverduistering. De verduistering maakt deel uit van de Saros 126 zonsverduisteringserie.
De totale zonsverduistering van 12 augustus 2026 zal voornamelijk over het noordpoolgebied en de Atlantische Oceaan trekken, maar ook over Rusland, Groenland, het westen van IJsland, het noorden van Spanje en het noordoosten van Portugal.
De Maan schuift dan vanaf de Aarde gezien precies voor de Zon langs. Het punt met maximale totaliteit ligt op zee vlak voor de westkust van IJsland dicht bij het plaatsje Patreksfjörður en duurt 2 minuten en 18 seconden. Bij helder weer zal vanuit Nederland en België de hele gedeeltelijke zonsverduistering zichtbaar zijn. Daar zien we de eclips als een hap die in eerste instantie uit de rechterkant van de Zon wordt genomen en steeds groter wordt. Halverwege de verduistering bevindt die hap zich aan de onderkant, en tegen het einde van de eclips verdwijnt deze aan de linkerkant van de Zon, de verduistering duurt 1,8 uur. Tijdens het maximum van de eclips, om 20:11 uur, zal 90% van de diameter van de Zon, ofwel 88% van haar oppervlakte, bedekt zijn. De Zon staat op dat moment 8° boven de westnoordwestelijke horizon en het maximum van de eclips is in onze streken redelijk goed zichtbaar. Aangezien de Maan ten zuiden langs de Zon trekt, wordt de verduistering groter naarmate je je zuidelijker bevindt. Zie de lokale gegevens voor een aantal plaatsen in de Benelux. Een bedekking van 88% is niet voldoende om het donker te maken in onze streken, maar meer dan genoeg om te worden opgemerkt met het blote oog (zonder vergroting, maar met bescherming). Daarnaast heeft de reductie aan zonlicht invloed op bijvoorbeeld de energieopwekking door zonnepanelen. Elders is deze eclips te zien als een totale zonsverduistering. De verduistering maakt deel uit van de Saros 126 zonsverduisteringserie.
Links:
Zonsverduistering op 12 augustus 2026
Gegevens