Stichting Vluchteling (Netherlands Refugee Foundation) is formeel opgericht op 3 mei 1976 door Cornelis Brouwer, destijds werkzaam als de Nederlandse vertegenwoordiger van de VN-vluchtelingenorganisatie het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen (UNHCR).

Stichting Vluchteling is een in Den Haag gevestigde Nederlandse hulporganisatie, die zich primair richt op het verlenen van (nood)hulp aan vluchtelingen in hun eigen regio. Dat wil zeggen aan vluchtelingen en ontheemden – (vluchtelingen binnen de eigen landgrenzen), die in eigen land of in een buurland wachten tot ze naar ’thuis’ kunnen terugkeren. De stichting zorgt bij acute nood voor directe hulp zoals voedsel, schoon drinkwater, onderdak, medische zorg en sanitaire voorzieningen. Bij langdurige conflicten biedt ze steun met bijvoorbeeld onderwijs, weerbaarheidstrainingen en vakopleidingen. Dat doet de stichting samen met partnerorganisaties in 32 landen. De organisatie kwam voort uit de ‘Commissie ter Bestudering van het Vluchtelingenvraagstuk in Nederland 1952’, waaruit opeenvolgende ad-hoccomités zich inzetten voor ondersteuning van vluchtelingen. Deze comités bestonden uit een breed samenwerkingsverband van kerken, diverse hulporganisaties, werkgevers- en werknemersbonden en andere maatschappelijke instellingen. In 1955 fuseerden de ‘Nationale Commissie Vluchtelingenhulp’, die zich met inzamelingsacties richtte op hulp aan vluchtelingen buiten Nederland, met de interkerkelijke commissie die zich inzette voor het binnenlandse werk tot de Nederlandse Federatie voor Vluchtelingenhulp (NFV). Deze Federatie ondersteunde de nationale comités die in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw telkens voor een andere vluchtelingencrisis geldinzamelingsacties organiseerden, zoals voor gevluchte Tibetanen in 1976. Vanaf de inzamelingsactie voor de Hongaarse vluchtelingen in 1956 werd – met uitzondering van de acties in het Wereldvluchtelingenjaar 1959/1960 – altijd hetzelfde gironummer gebruikt: Giro 999.