Immense hoeveelheid plastic zweeft als nanodeeltjes in de oceaan / Nanoplastic concentrations across the North Atlantic – publication
9 juli 2025
In de bovenste laag van de Atlantische Oceaan zweven naar schatting 27 miljoen ton aan nanoplastics – minuscule deeltjes van minder dan 1 micrometer, blijkt uit onderzoek in Nature.
Dat de oceanen vervuild zijn met plastic, is al lang geen nieuws meer. Elke dag belandt er meer dan een miljoen kilogram plastic plastic in het water, en steeds meer onderzoeken waarschuwen voor de gevolgen voor mens en milieu. Maar de meeste aandacht ging naar zichtbare stukken plastic. Over nanoplastics, minuscule stukjes die minder dan een vijftigste van een menselijk haar meten, is veel minder geweten. Nu blijkt uit het Nederlandse onderzoek dat die vervuiling veel groter is dan werd gedacht. Voor dit onderzoek nam een onderzoeksschip op twaalf locaties watermonsters waar alles dat groter dan één micrometer was werd uitgefilterd. Vervolgens werd het overblijvende materiaal gedroogd en geanalyseerd. Door de resultaten van verschillende locaties te extrapoleren naar de Noord-Atlantische Oceaan, komen de onderzoekers tot de immense hoeveelheid van 27 miljoen ton nanoplastics, daarmee is wel een belangrijk antwoord gevonden op de paradox van het missende plastic. Die paradox slaat op het verschil tussen de hoeveelheid geproduceerd plastic en de hoeveelheid afval. Een groot deel blijkt nu dus als minuscule, ‘onzichtbare’ deeltjes in het water te zweven.
In de bovenste laag van de Atlantische Oceaan zweven naar schatting 27 miljoen ton aan nanoplastics – minuscule deeltjes van minder dan 1 micrometer, blijkt uit onderzoek in Nature.
Dat de oceanen vervuild zijn met plastic, is al lang geen nieuws meer. Elke dag belandt er meer dan een miljoen kilogram plastic plastic in het water, en steeds meer onderzoeken waarschuwen voor de gevolgen voor mens en milieu. Maar de meeste aandacht ging naar zichtbare stukken plastic. Over nanoplastics, minuscule stukjes die minder dan een vijftigste van een menselijk haar meten, is veel minder geweten. Nu blijkt uit het Nederlandse onderzoek dat die vervuiling veel groter is dan werd gedacht. Voor dit onderzoek nam een onderzoeksschip op twaalf locaties watermonsters waar alles dat groter dan één micrometer was werd uitgefilterd. Vervolgens werd het overblijvende materiaal gedroogd en geanalyseerd. Door de resultaten van verschillende locaties te extrapoleren naar de Noord-Atlantische Oceaan, komen de onderzoekers tot de immense hoeveelheid van 27 miljoen ton nanoplastics, daarmee is wel een belangrijk antwoord gevonden op de paradox van het missende plastic. Die paradox slaat op het verschil tussen de hoeveelheid geproduceerd plastic en de hoeveelheid afval. Een groot deel blijkt nu dus als minuscule, ‘onzichtbare’ deeltjes in het water te zweven.
Links:
Immense hoeveelheid plastic zweeft als nanodeeltjes in de oceaan
Gegevens