A3veen.nl

Parker Solar Probe
2018-08-12 - 2025-08-12
De Parker Solar Probe, eerder bekend als Solar Probe+ of Solar Probe Plus, is een Amerikaanse missie naar de Zon door een onbemand ruimtevaartuig.

Deze ruimtesonde werd op 12 augustus 2018 in opdracht van NASA door United Launch Alliance gelanceerd, en zal in de loop van zeven jaar 24 maal langs de Zon vliegen, deels dichterbij dan ooit gedaan is, en daarbij de corona van de Zon observeren. De Parker Solar Probe is onderdeel van het HELEX (Heliophysics Explorers)-onderzoeksprogramma, samen met de Solar Orbiter van de Europese Ruimtevaartorganisatie die naar verwachting in 2019 gelanceerd zal worden. De missie werd eerder “Solar Probe Plus” genoemd omdat het ontwerp is gebaseerd op een eerder ontwerp uit 2005 dat kortweg “Solar Probe” heette. Op 31 mei 2017 werd de ruimtesonde hernoemd naar Eugene Parker, een astrofysicus van de Universiteit van Chicago.
Links:
NASA’s Parker Solar Probe

NASA spacecraft hopes to catch a solar flare as it zips past the sun
International SUNday 2018
Solar cycle 25
Zon

Solar cycle 25
2019-12-01 - 2029-12-01
Solar cycle 25 is a solar cycle pattern of sunspot activity, it began in December 2019, with a smoothed minimum sunspot number of 1.8 and is expected to continue until about 2030.
Links:
“Solar Cycle Prediction”. NASA Marshall Space Flight Center
“Solar Cycle Progression”. NOAA Space Weather Prediction Center
“Solar Cycle Prediction”. Solar Cycle Science
NOAA / NWS Space Weather Prediction Center

GEOS imager

Zon

Giant solar eruption seen by Solar Orbiter / Gigantische Eruption auf der Sonne – Mindestens 3.5 Millionen Kilometer Ausdehnung

Minor R1 radio blackout in progress (≥M1 – current: M1.58)

Moderate M2.3 flare from sunspot region 12964

Solar Cycle 25: The Overachiever

Solar cycle: What is it and why does it matter?
Gigantische Struktur auf der Sonne entstanden – Steht ein Sonnensturm bevor?
Parker Solar Probe
Zonnekijkdag
Solar Cycle 25 Progression
Coronal hole faces Earth
Solar Cycle 25 – NASA
Sunspot Detectives – Zooniverse
Solar maximum: What is it and when will it occur?
NOAA Forecasts Severe Solar Storm; Media Availability Scheduled for Friday, May 10 [2024]
NASA, NOAA Announce That the Sun Has Reached the Solar Maximum Period
Solar Cycle 25 – NASA Science
Agenda – Geomagnetic Storm G4 (Severe)
X-class Flare Activity Observed – 18 January 2026

Solar Orbiter
2020-02-10 - 2027-02-10
De Solar Orbiter (SOLO) is een ruimtemissie van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) en de Amerikaanse Ruimtevaartorganisatie (NASA), het doel is om een observatiesatelliet in een baan rond de Zon te brengen.
De onbemande ruimtesonde werd op 10 februari 2020, om 4:03 (UTC) met een Atlas V-411-raket vanaf lanceercomplex SLC-41 op Cape Canaveral AFS gelanceerd. Vanaf een elliptische baan observeert de Solar Orbiter de Zon op dichte afstand, tot maar 0,22 AU (ongeveer een vijfde van de afstand tussen de zon en de Aarde), ofwel 48 keer de straal van de Zon. Dit maakt het mogelijk om foto’s te nemen van de zon op hogere resolutie dan ooit tevoren. Vooral de poolregio’s van de Zon zijn met de satelliet veel beter te zien dan vanaf de Aarde. Naast het fotograferen, observeren en beter in kaart brengen van de Zon doet de ruimtesonde ook onderzoek naar de heliosfeer, het gebied rond de Zon waar de zonnewind overheerst. De ruimtesonde wordt voortgedreven door een ionenmotor (Solar Electric Primary Propulsion). Deze zet met behulp van zonnepanelen zonlicht om in elektriciteit. Hiermee worden gasatomen elektrisch geladen. Als deze het ruimtevaartuig verlaten stuwen ze door hun reactiekracht het ruimtevaartuig voort. Dit betrekkelijk nieuwe type aandrijving werd met succes getest door de SMART-1, een observatiesatelliet van ESA die van 2003 tot 2006 in een baan rond de Maan draaide. De Solar Orbiter is de opvolger van twee eerdere ruimtesondes naar de Zon, de Ulysses (gelanceerd in 1990) en de SOHO (gelanceerd in 1995). Het oorspronkelijke besluit tot de Solar Orbiter-missie werd in 2001 genomen.[2] Na enkele jaren van voorbereidend onderzoek kreeg het programma in 2007 het groene licht voor de formele definitiefase. De Solar Orbiter is onderdeel van het HELEX (Heliophysics Explorers)-onderzoeksprogramma, samen met de Parker Solar Probe van NASA die in augustus 2018 gelanceerd is en de Zon nog veel dichter benadert dan de Solar Orbiter, tot maar 9 keer de straal van de Zon. NASA werkt ook mee aan de Solar Orbiter: de organisatie was verantwoordelijk voor de boeking van de Atlas V-lanceerraket en leverde daarnaast ook instrumenten.
Why Solar Orbiter is angling towards the Sun’s poles, klik op afbeelding voor vergroting of hier voor info

Links:
Solar Orbiter
Solar Orbiter gets world-first views of the Sun’s poles

Heliophysics Big Year
2023-10-01 - 2024-12-31
The Heliophysics Big Year is a global celebration of solar science and the Sun’s influence on Earth and the entire solar system.
During the Heliophysics Big Year, you will have the opportunity to participate in many solar science events such as watching solar eclipses, experiencing an aurora, participating in citizen science projects, and other fun Sun-related activities. Heliophysics is the study of our star and how it interacts with everything in our solar system. The “Big Year” is a concept that originated with citizen scientists in the bird-watching community. During their Big Year, birders attempt to observe and study as many bird species as possible during a calendar year, and we are challenging you to do the same with our Sun.
Links:
The Heliophysics Big Year
Big Year

Totale Zonsverduistering op 8 april / Total Solar Eclipse (TV webcast)
2024-04-08 14:42 - 20:52 (Europe/Amsterdam)
De totale zonsverduistering van maandag 8 april 2024 zal zich in een lange strook op het vasteland voortbewegen over de landen Mexico, Verenigde Staten en Canada.
Het punt met maximale totaliteit ligt rond 21:44 CEZT in Mexico tussen de steden Bermejillo en San Martin en duurt 4m28,1s. De verduistering maakt deel uit van de Saros 124 zonsverduisteringserie. In Europa is deze eclips helaas onzichtbaar.
Links:
Overzicht van alle eclipsen door NASA
The HamSCI Festivals of Eclipse Ionospheric Science will occur October 14, 2023 and April 8, 2024 during spectacular North American solar eclipses

Eclipse 2024 Citizen Science
Immerse yourself in the eclipse experience
2024 Total Solar Eclipse
Zonsverduistering op 8 april 2024
2024 Total Solar Eclipse – NASA Flickr
World Dark Sky Week 2024

World Sun Day 2024
2024-05-03
On May 3rd, the whole world annually celebrates the Sun Day.
Sun Day was designated in 1978 by United States President Jimmy Carter, specifically devoted to advocacy for solar power, following a joint resolution by Congress, H.J.Res. 715 becoming Pub. L.Tooltip Public Law (United States) 95–253. It was modeled on the highly successful Earth Day of April 22, 1970. It was the idea of Denis Hayes, who also coordinated Earth Day in 1970. The date became an international event in 1994, initiated by the European Section of the International Solar Energy Society (ISES).
Links:
May 3rd – International Sun Day

Proba-3 Missie / Proba-3 Mission
2024-09-01 - 2029-09-01
By ESA, CC BY-SA 3.0 igo
Proba-3 zijn twee minisatellieten van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA), ze zullen samen gelanceerd worden in een langgerekte ellipsvormige baan met een perigeum van 600 km en apogeum van 60.000 km.
Proba-3 wordt gerealiseerd door een consortium van vijftien ESA-lidstaten met als hoofdaannemer het Spaanse SENER, het Belgische Centre Spatial uit Luik als hoofdaannemer voor de coronagraaf en het Belgische Redwire Space voor assemblage en testen. Tijdens de missie zullen twee satellieten in formatie vliegen en samen een 144 meter lange zonnecoronagraaf vormen om de corona van de zon bij de zonnerand te bestuderen. Eén ruimtevaartuig zal de optische telescoop dragen en het tweede ruimtevaartuig zal een deel van de coronagraaf dragen. Tevens worden tijdens deze missie metingen uitgevoerd voor de positionering van twee ruimtevaartuigen.
Links:
Proba-3 Mission

Totale Zonsverduistering op 2 oktober 2024 / Total Solar eclipse (TV webcast)
2024-10-02 17:42 - 23:46
De zonsverduistering van 2 oktober 2024 (Solar eclipse of October 2, 2024) betreft een ringvormige zonsverduistering die te zien zal zijn boven de Stille Oceaan, delen van Zuid-Amerika en delen van Antarctica.
Het pad waar een ringvormige eclips waargenomen zal kunnen worden, gaat voornamelijk over de Stille Oceaan, maar ook over Chili en Argentinië. In de Benelux zal geen eclips plaatsvinden.
Links:
What the Eclipse Will Look Like near the Maximum Point
How fast will the annular solar eclipse on Oct. 2 travel?
Interactive eclipse map
Zonsverduistering op 2 oktober 2024
October 2, 2024 Annular Solar Eclipse

Heliophysics Big Year & Math - webinar (TV Zoom webcast)
2024-10-16 01:00 - 02:00
HBY connection: The Sun’s 11-year activity cycle will be nearing its maximum point during this month, which will include activities to explore the solar cycle, solar flares, cosmic rays and astronaut hazards.
Heliophysics concepts and NGSS connections: FHE3.1 The Sun is made of churning plasma, causing the surface to be made of complex, tangled magnetic fields. (PS1, PS2, ESS1, ESS2). FHE 2.2 The Sun defines the space around it, which is different from interstellar space. (PS2, ESS1, ESS2)
Links:
Registration Link
Heliophysics Big Ideas

Gedeeltelijke Zonsverduistering van 29 maart 2025 / Partial Solar Eclipse
2025-03-29 11:17 - 13:04
Een zonsverduistering (of zoneclips) is een astronomisch verschijnsel waarbij de maan vanuit de aarde gezien de zon geheel of gedeeltelijk bedekt.
Zonsverduisteringen vinden plaats als de Aarde, Maan en Zon vrijwel op een lijn staan, met de Maan in het midden. Een zonsverduistering kan slechts op een deel van de Aarde worden waargenomen. De schaduw van de Maan vormt (min of meer) een ellips op het aardoppervlak, maar zal (min of meer) cirkelvormig zijn wanneer de schaduwkegel haaks op het aardoppervlak staat. Een totale verduistering is te zien waar de slagschaduw, dit wordt ook wel kernschaduw of umbra genoemd, van de Maan het aardoppervlak raakt. Er is dan sprake van een totaliteitszone. Een gedeeltelijke verduistering is te zien waar de halfschaduw, die ook wel penumbra genoemd wordt, van de Maan het aardoppervlak raakt. Bij deze laatste is er slechts een hap zichtbaar uit de Zon. Niet bij elke zonsverduistering raakt de kernschaduw van de Maan de Aarde; in dat geval is er nergens op aarde een totale verduistering te zien, maar enkel een gedeeltelijke. Een ringvormige zonsverduistering is een bijzondere variant van een gedeeltelijke zonsverduistering. De baan van de Maan om de Aarde is niet precies cirkelvormig, waardoor de Maan soms iets dichter bij, soms wat verder af van de Aarde staat. In het laatste geval kan het voorkomen dat de Maan slechts het middelste gedeelte van de Zon afdekt. Er is dan een ringvormige zonsverduistering te zien. Een bijzonder soort zonsverduistering doet zich voor wanneer een zonsverduistering in bepaalde gebieden totaal is en in andere gebieden als ringvormig wordt waargenomen. Er is dan sprake van een ringvormige/totale of hybride zonsverduistering.
Op zaterdag 29 maart 2025, tussen 11:17 en 13:04, vindt een gedeeltelijke zonsverduistering plaats. Bij helder weer zal vanuit Nederland en België de hele verduistering zichtbaar zijn. Je ziet de eclips als een hap die in eerste instantie uit de rechterkant van de Zon wordt genomen en steeds groter wordt. Halverwege de verduistering bevindt die hap zich aan de bovenkant, en tegen het einde van de eclips verdwijnt deze aan de linkerkant van de Zon. De verduistering duurt in de Benelux 1,8 uur. Tijdens het maximum van de eclips, om 12:10, zal 36% van de diameter van de Zon, ofwel 24% van haar oppervlakte, bedekt zijn. De Zon staat op dat moment 41° boven de zuidzuidoostelijke horizon en het maximum van de eclips is in onze streken goed zichtbaar. Aangezien de Maan ten noorden langs de Zon trekt, wordt de verduistering groter naarmate je je noordelijker bevindt. Zie de lokale gegevens voor een aantal plaatsen in de Benelux. Een bedekking van 24% is niet voldoende om het donker te maken in onze streken, maar meer dan genoeg om te worden opgemerkt met het blote oog (zonder vergroting, maar met bescherming). Daarnaast heeft de reductie aan zonlicht invloed op bijvoorbeeld de energieopwekking door zonnepanelen.
Links:
Partial Solar Eclipse Watch
Zonsverduistering van 29 maart 2025
Zonsverduistering op 29 maart 2025
Gedeeltelijke zonsverduistering
NASA website met historische en toekomstige verduisteringen
Interactive Google Maps over zonsverduisteringen
Zonsverduistering 2025 – Wat is het en wanneer vindt de volgende plaats?
Volkssterrenwacht Bussloo – Speciale openstelling

Carrington Event (1859) 2025
2025-09-01 - 2025-09-02
The Carrington Event was the most intense geomagnetic storm in recorded history, peaking on 1–2 September 1859 during solar cycle 10.
It created strong auroral displays that were reported globally and caused sparking and even fires in telegraph stations. The geomagnetic storm was most likely the result of a coronal mass ejection (CME) from the Sun colliding with Earth’s magnetosphere. The geomagnetic storm was associated with a very bright solar flare on 1 September 1859. It was observed and recorded independently by British astronomers Richard Carrington and Richard Hodgson—the first records of a solar flare. A geomagnetic storm of this magnitude occurring today has the potential to cause widespread electrical disruptions, blackouts, and damage to the electrical power grid.
Links:
Carrington Event literatuur
The 1859 space weather event revisited: limits of extreme activity
geomagnetic storm of 1859

Totale maansverduistering op 7 september 2025 / September 2025 lunar eclipse
2025-09-07 17:28 - 22:57
In de avond van zondag 7 september 2025 vindt een totale maansverduistering plaats, de Maan beweegt zich door de schaduw van de Aarde, zodat er geen direct zonlicht meer op het maanoppervlak valt en de hele Maan veel donkerder is dan normaal.
Vanuit Nederland en België is het grootste gedeelte van de eclips zichtbaar, maar het begin moeten wij missen. De verduistering heeft een grootte van maar liefst 1.37 in de kernschaduw, wat betekent dat de Maan zich dicht bij het centrum van de aardschaduw bevindt en sterk verduisterd wordt. De eclips begint om 17:28 en staat bij het maximum, om 20:12, op een hoogte van circa 0° (in Utrecht). De eclips eindigt om 22:57. Een totale maansverduistering kan erg indrukwekkend zijn. Tijdens de totaliteit, die duurt van 19:31 tot 20:54, bevindt de Maan zich volledig in de kernschaduw van de Aarde en valt er geen direct zonlicht meer op de Maan. Echter, een beetje zonlicht valt door de aardatmosfeer en wordt gebroken, waardoor dit het maanoppervlak alsnog kan bereiken. Dit is met name rood licht, waardoor er een rode gloed over de Maan komt. Deze fase wordt in de volksmond ook wel Bloedmaan genoemd, en duurt bij deze eclips circa 83 minuten. Doordat de verduistering erg centraal is, is dit effect bij deze eclips bijzonder sterk.

Links:
Totale maansverduistering op 7 september 2025
Mondfinsternis mit “Blutmond”: Himmelsspektakel am Sonntag
September 2025 lunar eclipse

Gedeeltelijke Zonsverduistering op 21 september 2025 / Partial Solar Eclipse
2025-09-21 19:29 - 23:53
Op zondag 21 september 2025, rond 22:06, vindt een gedeeltelijke zonsverduistering plaats, in Europa is deze eclips helaas onzichtbaar.
Links:
Zonsverduistering op 21 september 2025
Solar eclipse of September 21, 2025

Space Weather Follow On-Lagrange 1
2025-09-23
Space Weather Follow On-Lagrange 1 (SWFO-L1) is a future spacecraft mission planned to monitor signs of solar storms, which may pose harm to Earth’s telecommunication network.
The spacecraft will be operated by the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), with launch scheduled for no earlier than September 23, 2025. It is planned to be placed at the Sun–Earth L1 Lagrange point, a location between the Earth and the Sun. This will allow SWFO-L1 to continuously watch the solar wind and energetic particles heading for Earth. SWFO-L1 is an ESPA Class Spacecraft, sized for launch on an Evolved Expendable Launch Vehicle Secondary Payload Adapter (ESPA) Grande ring in addition to the rocket’s primary payload. The spacecraft’s Solar Wind Instrument Suite (SWIS) which includes three instruments will monitor solar wind, and the Compact Coronagraph (CCOR) will monitor the Sun’s surroundings to image coronal mass ejection (CME). A CME is a large outburst of plasma sent from the Sun towards interplanetary space. Together with space weather observation capabilities on the Earth-orbiting GOES-U satellite, SWFO-L1 constitutes the space segment of NOAA’s Space Weather Follow On (SWFO) program. The aim of the SWFO program is to ensure the robust continuity of space-based measurement of the critical space weather environment. All of the spacecraft located in L1 which are currently monitoring CMEs and the solar wind have operated beyond their design lifetime. SWFO-L1‘s SWIS instruments will replace ACE’s and DSCOVR’s monitoring of solar wind, energetic particles and the interplanetary magnetic field while CCOR will replace SOHO’s LASCO (Large Angle and Spectrometric Coronagraph) imaging of CMEs.
Links:
Space Weather Follow On L1 Mission

Geomagnetic Storm G4 (Severe)
2025-11-12
The National Oceanographic Atmospheric Administration (NOAA) reported that there are three CMEs heading towards Earth from the Sun.
NOAA measures the strength of these storms and says that there is chance of a Severe G4 geomagnetic storm being triggered especially on Wednesday 11 into Thursday 12 November 2025. Geomagnetic storms are dangerous for astronauts, but not harmful to humans as Earth’s atmosphere protects us from the radiation, but can sometimes disrupt satellites and also different forms of electronic devices, such as phones. This storm is classed as a rare KP8. The KP index is an alternative measure of geomagnetic activity extending from KP1 to KP9. G4 (Severe) storm levels reached on 12 November at 01:20 UTC.
Links:
G4 (Severe) Watch in Effect for 12 November
Noorderlichtkans 11-12 november 2025
G4 (Severe) storm levels reached on 12 November at 0120 UTC
Stormachtig ruimteweer door uitbarstingen op de zon
Solar cycle 25

Totale maansverduistering op 3 maart 2026
2026-03-03 12:05 - 13:04
Op dinsdag 3 maart 2026 vindt een totale maansverduistering plaats, hierbij beweegt de Maan zich door de schaduw van de Aarde, zodat er geen direct zonlicht meer op het maanoppervlak valt en de hele Maan veel donkerder is dan normaal.
De eclips is in Europa helaas onzichtbaar. De verduistering heeft een grootte van 1.15 in de kernschaduw. Een totale maansverduistering kan erg indrukwekkend zijn. Tijdens de totaliteit, die duurt van 12:05 tot 13:04, bevindt de Maan zich volledig in de kernschaduw van de Aarde en valt er geen direct zonlicht meer op de Maan. Echter, een beetje zonlicht valt door de aardatmosfeer en wordt gebroken, waardoor dit het maanoppervlak alsnog kan bereiken. Dit is met name rood licht, waardoor er een rode gloed over de Maan komt, deze fase wordt in de volksmond ook wel Bloedmaan genoemd, en duurt bij deze eclips circa 59 minuten. Een maansverduistering doet zich voor wanneer de Zon, de Aarde en de Maan op één lijn staan (met de aarde in het midden), oftewel als zon en maan in oppositie staan. Normaal weerkaatst de Maan het licht van de zon naar de aarde, maar tijdens een maansverduistering staat de aarde in de weg en ontvangt de maan geen zonlicht: de maan bevindt zich in de schaduw van de aarde en wordt dus donker, ofwel verduisterd. Maansverduisteringen treden in een patroon op. Deze zogenaamde Saros-cyclus herhaalt zich elke 18 jaar.
Links:
Totale maansverduistering op 3 maart 2026
How to observe the March 3 total lunar eclipse

Zonnekijkdag 2026
2026-07-05 08:00 - 17:00
Tijdens de jaarlijkse Zonnekijkdag op de eerste zondag van juli kun je veilig door een telescoop de zon bewonderen.
Van migrerende zonnevlekken tot kolkende lussen van gas die groter zijn dan de aarde: amateurastronomen kunnen je met speciale telescopen de zon laten zien zoals je die niet eerder zag. Zitten wolken de zon in de weg? Laat je dan uitleggen wat voor wolken het zijn en wat dat weerkundig betekent. De zon is de dichtstbijzijnde ster vanaf de aarde en die is fascinerend om te bekijken. Dat kun je veilig doen met speciale filters en telescopen. Zonder deze filters is de intensiteit van de zon schadelijk voor je ogen. Amateurastronomen en sterrenwachten hebben gelukkig de juiste apparatuur om jou veilig naar de zon te laten kijken. Zo zijn er in wit-gefilterd licht, donkere vlekken zichtbaar: die zonnevlekken die een maat zijn voor de activiteit van de zon. En wanneer alle kleuren uit het zonlicht worden weggefilterd met uitzondering van één roodtint, dan wordt juist een kolkend en wervelend zonsbeeld zichtbaar met lussen van gas die groter kunnen zijn dan de aarde.
Links:
Zonnekijkdag

Ubiquitous Kelvin–Helmholtz instabilities driving plasma mixing on the Sun - publication
2026-08-05
NSF Inouye Solar Telescope Enables Major Discovery of a Hidden Solar Process.
Scientists using the U.S. National Science Foundation (NSF) Daniel K. Inouye Solar Telescope published the artice ‘Ubiquitous Kelvin–Helmholtz instabilities driving plasma mixing on the Sun‘ about a major breakthrough in solar physics, discovering Kelvin-Helmholtz Instability on the surface of the Sun — a finding that could help explain explosive solar activity and other solar phenomena. Using the world’s most powerful solar telescope, the NSF Daniel K. Inouye Solar Telescope near the summit of Maui’s Haleakalā, combined with computer simulations, an international team of scientists from the NSO, NSF NCAR High Altitude Observatory (HAO), and the Max Planck Institute for Solar System Research (MPS) found the signature of Kelvin-Helmholtz instability (KHI), tiny swirling patterns like small whirlpools, on the Sun’s surface. Researchers suggest that KHI might be a key reason why the Sun’s outer atmosphere gets so hot, and why magnetic energy builds up and moves around on the Sun. Magnetic energy fuels solar flares and eruptions—the kind of solar activity that can send bursts of energy toward Earth and affect satellites, power grids, and other technology. The discovery opens a new window into the fundamental physics of the Sun and other stars while underscoring the unmatched capabilities of the Inouye Solar Telescope.
Links:
See the Sun like never before with most detailed images yet

Zonsverduistering op 12 augustus 2026
2026-08-12 19:17 - 21:03
De totale zonsverduistering van 12 augustus 2026 zal voornamelijk over het noordpoolgebied en de Atlantische Oceaan trekken, maar ook over Rusland, Groenland, het westen van IJsland, het noorden van Spanje en het noordoosten van Portugal.
De Maan schuift dan vanaf de Aarde gezien precies voor de Zon langs. Het punt met maximale totaliteit ligt op zee vlak voor de westkust van IJsland dicht bij het plaatsje Patreksfjörður en duurt 2 minuten en 18 seconden. Bij helder weer zal vanuit Nederland en België de hele gedeeltelijke zonsverduistering zichtbaar zijn. Daar zien we de eclips als een hap die in eerste instantie uit de rechterkant van de Zon wordt genomen en steeds groter wordt. Halverwege de verduistering bevindt die hap zich aan de onderkant, en tegen het einde van de eclips verdwijnt deze aan de linkerkant van de Zon, de verduistering duurt 1,8 uur. Tijdens het maximum van de eclips, om 20:11 uur, zal 90% van de diameter van de Zon, ofwel 88% van haar oppervlakte, bedekt zijn. De Zon staat op dat moment 8° boven de westnoordwestelijke horizon en het maximum van de eclips is in onze streken redelijk goed zichtbaar. Aangezien de Maan ten zuiden langs de Zon trekt, wordt de verduistering groter naarmate je je zuidelijker bevindt. Zie de lokale gegevens voor een aantal plaatsen in de Benelux. Een bedekking van 88% is niet voldoende om het donker te maken in onze streken, maar meer dan genoeg om te worden opgemerkt met het blote oog (zonder vergroting, maar met bescherming). Daarnaast heeft de reductie aan zonlicht invloed op bijvoorbeeld de energieopwekking door zonnepanelen. Elders is deze eclips te zien als een totale zonsverduistering. De verduistering maakt deel uit van de Saros 126 zonsverduisteringserie. Wanneer het donker is geworden, is op deze dag nog een tweede schouwspel te bewonderen: de Meteorenzwerm Perseïden.
Links:
Zonsverduistering op 12 augustus 2026
Total Solar Eclipse
Hoe kijk je veilig naar een (gedeeltelijke) zonsverduistering?
Solar eclipse 12-08-2026 – maps
Watch the total solar eclipse online Aug. 12 with these free livestreams
When is the next solar eclipse?
NASA’s eclipse website
Xavier Jubier’s eclipse website
eclipsophile.com

2027 solar eclipse
2027-08-02
Links:
10 top tips for planning your 2027 solar eclipse trip

Total Solar eclipse of August 2, 2027
2027-08-02 09:31 - 14:44
The solar eclipse of August 2, 2027, also known as the Eclipse of the Century, is an upcoming total solar eclipse that will occur at the Moon’s descending node of orbit on Monday, August 2, 2027, with a magnitude of 1.079.
Klik op afbeelding voor origineel
A solar eclipse occurs when the Moon passes between Earth and the Sun, thereby totally or partly obscuring the image of the Sun for a viewer on Earth. A total solar eclipse occurs when the Moon’s apparent diameter is larger than the Sun’s, blocking all direct sunlight, turning day into darkness. Totality occurs in a narrow path across Earth’s surface, with the partial solar eclipse visible over a surrounding region thousands of kilometres wide. Occurring about 2.5 hours before perigee (on August 2, 2027, at 7:25 UTC), the Moon’s apparent diameter will be larger.
Links:
Total Solar Eclipse Map – August 2, 2027
